Τι ορίζεται ως εργατικό ατύχημα και πως αποζημιώνεται

Εκτύπωση άρθρου Εκτύπωση άρθρου 11 Φεβ , 2013   // Δημοσιεύθηκε στην   Ενημέρωση   

ergatiko-atyximaΣύμφωνα με το ισχύον νομοθετικό καθεστώς, εργατικό ατύχημα θεωρείται εκείνο που συμβαίνει στον εργαζόμενο κατά τη διάρκεια της εργασίας ή με αφορμή την εργασία και οφείλεται σε απότομο βίαιο εξωτερικό γεγονός (συμβάν), που προκαλεί πρόσκαιρη ή διαρκή ανικανότητα εργασίας. Για το χαρακτηρισμό του ατυχήματος ως εργατικού είναι αδιάφορος ο χρόνος εκδήλωσης των δυσμενών συνεπειών στην υγεία του εργαζόμενου, αν, δηλαδή, εκδηλώνονται άμεσα, αργότερα ή σταδιακά, όπως και το εάν υπάρχει μερίδιο συνυπαιτιότητας του εργαζόμενου. Αντιθέτως, το ατύχημα που προκλήθηκε από πρόθεση του εργαζόμενου δεν χαρακτηρίζεται εργατικό.

Το ατύχημα πρέπει να προκλήθηκε από «βίαιο συμβάν».Αντιθέτως, η βλάβη που μπορεί να υποστεί ο εργαζόμενος υπό τις κανονικές συνθήκες της εργασίας του, δεν υπάγεται στην έννοια του εργατικού ατυχήματος. Προϋπάρχουσα ασθένεια, η οποία εκδηλώνεται ή επιδεινώνεται κατά την εκτέλεση της εργασίας κάτω από κανονικές συνθήκες δεν αποτελεί εργατικό ατύχημα. Αν όμως η ασθένεια προήλθε κατά την εκτέλεση της εργασίας κάτω από εξαιρετικές και ασυνήθιστες συνθήκες, τότε χαρακτηρίζεται ως εργατικό ατύχημα.
Επιπλέον, το ατύχημα πρέπει να συμβεί κατά την εκτέλεση της εργασίας ή εξ αφορμής αυτής.

Ενδεικτικά, από τη νομολογία των δικαστηρίων της χώρας μας έχει κριθεί ότι αποτελούν εργατικό ατύχημα:

α) το προκληθέν από σύγκρουση μοτοσικλέτας, που οδηγούσε ο παθών κατά την εκτέλεση της εργασίας του, με αυτοκίνητο,
β) η φυματίωση από εργασία εκφόρτωσης σε ψυγεία κατεψυγμένων ψαριών,
γ) ο φόνος μηχανικού πλοίου από τον αρχιθερμαστή,
δ) η καρδιακή ανακοπή, αν την προκάλεσε ξαφνικό γεγονός, όπως λ.χ. πυρκαγιά ή ασυνήθιστη καταπόνηση του οργανισμού (όχι, όμως, όταν συμβεί σε καρδιοπαθή εργαζόμενο κατά την εκτέλεση της κανονικής και βάσει των συνηθισμένων συνθηκών εργασίας του, ακόμα και αν αυτές είναι δυσμενείς).
Και δεν είναι οι μόνες περιπτώσεις

Τι δικαιούμαστε

Ο Έλληνας νομοθέτης ορίζει ότι σε περίπτωση εργατικού ατυχήματος, το οποίο προκλήθηκε από κακή συντήρηση των μηχανημάτων της εργοδότριας εταιρείας, ο παθών εργαζόμενος εκτός από την κάλυψη των εξόδων ιατροφαρμακευτικής και νοσοκομειακής περίθαλψης, δικαιούται κατά το διάστημα της ανικανότητας προς εργασία επίδομα ασθενείας από το ΙΚΑ, καθώς και το υπόλοιπο του μισθού του από τον εργοδότη για διάστημα 15 ημερών, εάν έχει υπηρεσία μικρότερη του έτους ή 1 μηνός για υπηρεσία πάνω από έτος. Η επιδότηση του ΙΚΑ αρχίζει από την πρώτη μέρα αναγγελίας του ατυχήματος.
Επιπλέον, δικαιούται χρηματικής ικανοποίησης λόγω ηθικής βλάβης. Όταν, μάλιστα, το ατύχημα είναι θανατηφόρο, οι γονείς κ’ τα στενά συγγενικά πρόσωπα του θανόντος δικαιούνται εύλογης αποζημίωσης λόγω της ψυχικής οδύνης, που υπέστησαν. Ειδικότερα, προκειμένου να δικαιούται ο παθών (ή οι συγγενείς αυτού) χρηματική ικανοποίηση, αρκεί μόνο πταίσμα του εργοδότη. Δηλαδή, αρκεί να συντρέχει οποιαδήποτε αμέλεια αυτού. Για τον προσδιορισμό δε του ύψους της «εύλογης» χρηματικής ικανοποίησης, το δικαστήριο θα λάβει υπόψη, εκτός από τις συνθήκες του ατυχήματος, την έκταση της προκληθείσας σωματικής βλάβης και τις συνέπειες αυτής στη ζωή του παθόντος, οικονομική κατάσταση των μερών κ.λ.π. και το τυχόν συντρέχον πταίσμα του παθόντος, το οποίο συνεκτιμάται με τα ανωτέρω στοιχεία. Οι αξιώσεις αυτές παραγράφονται 5 χρόνια μετά το ατύχημα.